Soru 48: myjeyklldoesnthide,  24.12.09

insan tüm umudunu yitirdiğinde (her türden umut) özgür müdür?

_______________________________________________________________________

Sayın myjeyklldoesnthide, sorunuzu sorarken parantez içine aldığınız umudu kategorize eden etmenler nelerdir diye sormak isterdim size aslında. Bize bir iki örnek sunabilseniz de cinslerini bizler de öğrensek bi yerde.

Belli ki üzerinde çok düşünüp sorduğunuz, sözde melankolik bu soru, size çok felsefik geliyor, ama üzgünüz ki “değil”. Hatta, sorunuzu sormaktaki amacınız cevap almaktan ziyade “hadi buna da ne cevap yazabilecekler” şeklinde bir amaçsız denetleme gereksiniminden ve bir ego tatmininden öteye gidemiyor. Gerçekten özsaygı yitimi içindeki insanlara saygısızlık yapmaktasınız bu vesile ile de uyarmadı demeyin. Ama hadi sorunuzu cevaplayalım biz…

Öncelikle TDK der ki:

Umut:

1. Ummaktan doğan duygu, ümit: ö:Bu umudum, şimdi yavaş yavaş ölüyor. -H. E. Adıvar. 2. Bu duyguyu veren kimse veya şey, ümit: Kızı onun tek umuduydu. 3. Olması beklenilen veya olacağı düşünülen şey, ümit.

Özgür:

1. Herhangi bir kısıtlamaya, zorlamaya, şarta bağlı olmayan, serbest, hür: ö:Muallim Naci’den önceki çevirmenler de çok özgür bir çeviriden yanadırlar. -S. Birsel. 2. Yönetim bakımından yabancı bir gücün etkisi altında bulunmayan, başka bir yönetime bağlı olmayan, bağımsız, hür (ulus, ülke). 3. Kendi kendine hareket etme, davranma, karar verme gücü olan. 4. Tutuklu olmayan, hür. 5. Başkasının kölesi olmayan, hür. 6. Siyasi bir güç tarafından denetlenmeyen, engellenmeyen: Özgür basın. Özgür girişim.

Yani sayın myjeyklldoesnthide, insanın fiziksel yada zihinsel olarak özgür (kısıtlanmayan, serbest, engellenmeyen,…) olma, hissetme durumlarının destekleyici etkenlerinden biri de olan, umudun yitirilmesinin yapıcı bir etkisinin olacağı çıkarımı, ziyadesiyle çok(yok) yersizdir hani. Zira her insanın başınıza kötü bir şey geldiğinde üzülür, kırılır, belki de umudunu kaybeder ama önceki deneyimlerine dayanarak bunun da geçeceğini bilir.

Bu girdiler ışığında oluşacak çıkarım aslında tam tersi olmalıdır; yani: “insan özgürlüğünü yitirdiğinde hala umutludur”. Umut, biz insanların bir yaşama amacıdır, hedeftir, kaynak ve anlamdır. Umut yitimi ise gerçekte sadece belli bir ümidin tükenişini belirtmesiyle beraber ardından da aslında yeni bir umut doğurmaktadır. Sizce bir insanın özgür olması için arzularından, hedeflerinden sıyrılması mı gerekir gerçekten de sayın myjeyklldoesnthide? Aksi halde, umutsuzluğun bir çözüm olduğunu düşünüyor olursunuz bizden söylemesi.

Size daha da yalın nasıl anlatabilirdim bilemiyorum, felsefi kurgudan yoksun olmasın, siz sayın okurumuz da bir şeyler kapsın hadi diyerek Theokritos’un bir sözünü yazalım:

Yaşayanlar için umut her zaman vardır, umutsuzluk sadece ölüler içindir.

Son olarak, sizi şu “her türden umudu” düşünmek üzere özgür bırakıyorum sevgili myjeyklldoesnthide.  Türdaş umutları çiftleştirip çoğaltmanız dileğiyle,

Umut dolun…